Keramzyt - lekkie kruszywo budowlane, wypalane z gliny ilastej w temperaturze ok. 1150°C. Do produkcji używa się glin pęczniejących. Po wstępnym rozdrobnieniu i uplastycznieniu materiał kieruje się do pieców obrotowych. W procesie wypalania uzyskuje się materiał w kształcie okrągłych lub owalnych brył o zróżnicowanych frakcjach. Glina podczas spiekania znacznie powiększa swoją objętość. Każda z porowatych wewnątrz "kulek" pokryta jest twardą osłoną ceramiczną. Materiał po sortowaniu dostępny jest w następujących frakcjach:

 

- keramzyt frakcja - 0-4 mm ciężar objętościowy - 425-575 kg/m³

- keramzyt frakcja - 2–4 mm - 332–449 kg/m³

- keramzyt frakcja - 4–8 mm - 280–380 kg/m³

- keramzyt frakcja - 4–10 mm - 270–370 kg/m³

- keramzyt frakcja - 8–20 mm - 230–310 kg/m³

- keramzyt frakcja - 10–20 mm - 230–310 kg/m³

Otrzymane kruszywo należy do materiałów niepalnych, obojętnych chemicznie, odpornych na wodę, działanie pleśni, grzybów i gryzoni. Posiada dobre parametry izolacji cieplnej. Używany jest do produkcji lekkich betonów, zapraw ciepłochronnych, wyrobu pustaków ściennych i stropowych oraz innych elementów wielko- i drobnowymiarowych (prefabrykowane domy keramzytowe), jako materiał izolacyjny (izolacje cieplne) i wykonywania drenaży. W budownictwie stosowany od początku XX wieku. Używany jest także poza budownictwem, w takich dziedzinach jak: np. geotechnika, radiestezja, ogrodnictwo. W ogrodnictwie stosowany jako podstawa w uprawie hydroponicznej. Znakomicie zatrzymuje wilgoć. Bardzo często stosowany przy hodowli roślin owadożernych.